lunes, 13 de diciembre de 2021

El topónimo Martizkonea

Martizko es un caserío de Lezo. Hay un testimonio de la segunda mitad del siglo XX en el libro de Iñaki Linazasoro titulado Caseríos de Guipúzcoa:

MARTIZKONEA (prop.)
No tener testimonios antiguos de un topónimo puede complicar bastante su análisis, pero éste parece tener una estructura bastante sencilla. En la base estaría *Martizko, un antropónimo hipocorístico desconocido y después, -(r)en + -a, para marcar la posesión.
Aunque sea desconocido ese hipocorístico, hay otro bastante similar, Martisko,que se muestra en el libro de P. Salaberri Izen ttipiak euskaraz, p. 185:
Martisko, Martixko (Marti-tik; Martixa-tik ere abia gintezke, apika. Honela izatekotz atzizkia –ko hutsa dela pentsatu behar genuke. Kontuan har Matxis ere bazela, eta aztergai dugun oinarrian *Martis + -ko ere egon daitekeela. Cf. Perus / Peruste): Martisco de Ardos (Oiar.al., 1475, C. & C. & G., 1997, 62, 35. or.), Martisco de Arcos, Martisco de Asme (Oiar.al., 1490, ibid., 81, 99. or.), Martisco de Villaviciosa (Pasaia, 1556, Elortegi, 1992: 45), Martixco (Zier., 1970: 365).
Hay varias posibilidades para el análisis del nombre, pero teniendo en cuenta el número de derivados, el más adecuado parece Marti + -sko. Hay una diferencia con el topónimo, la fricativa. Para tener mayor seguridad serían necesarios testimonios antiguos, pero es posible que se trate de una hipercorrección. Es conocido que ante oclusiva se produce más fácilmente una neutralización de silbantes y y una situación así, los hablantes pudieron pensar que el original *Martiskonea era una forma vulgar y fue corregido como Martizkonea. Existen otras posibilidades, pero ésta explica bien la forma del topónimo.
Los hipocorísticos formados a partir de Marti no son pocos y en este blog han sido varios los examinados, como los topónimos Martiku y Martikuena.

No hay comentarios:

Publicar un comentario