Se conocen dos testimonios de este topónimo, los dos de los siglos pasados y, según parece, actualmente se trata de un topónimo desaparecido. En testimonio más moderno es del siglo XIX, del trabajo Donostiako toponimia:
Poleagillenea (1829, casa, D.U.A.-C-5-I-1687-7).Hay un testimonio anterior, de finales del siglo XVIII, del trabajo Proyecto de ereccion de tres iglesias antemurales en San Sebastian. Hacia 1775, de Luis Murugarren, BAP, 1980, Poliaguilleanea.
El topónimo no tiene mayor dificultad, en la parte final -(r)en + -a, comunes en nombres de casas y en la base una palabra no documentada, la palabra compuesta *poleagile, con el sufijo -gile 'hacedor' y en la base estaría el nombre polea:
polea.La abundante toponimia donostiarra nos ha ofrecido en este caso una palabra desconocida, *poleagile, que sería un fabricante de poleas.
(SP, Urt IV 232, H (V, G)), polia (V-gip ap. Etxba Eib ), poleia.
Polea. "Ugala sartzerakuan, poliak artu dau eta besua ausi detsa" Etxba Eib. v. KATE-POLEA.
Xarpanteriako zurezko bi poleien <-ll-> barneko maxina. (1767). SenperEus 64. Ura handik erautsteko, poliatik dilindan, / aldizka goiti-beheiti pusader bi zabilltzan. Gy 55.
No hay comentarios:
Publicar un comentario