viernes, 29 de agosto de 2025

El topónimo Narreate

 Narreate es una cumbre de Kuartango, siendo el testimonio más antiguo Narreate (1897). En los posteriores también se encuentra Narreate, aunque hay también Narriate, del año 1992.
Otro testimonio del siglo XX está en el libro de Gerardo Lopez de Gereñu Toponimia alavesa, seguido de Mortuorios o despoblados y Pueblos alaveses:

NARREATE, monte de Anda.

El topónimo tiene aspecto vasco, pero su análisis es oscuro, parece que al final está la palabra ate 'puerta', pero lo anterior no tiene explicación. Hay otra posibilidad, en la Edad Media existió el antropónimo Narriate, que dejó unos pocos testimonios, del siglo XI es Monnio Narriate de Fonte cea en la colección del monasterio de la Cogolla, doc. 335, del año 1063. Otro testimonio antroponímico y uno patronímico se pueden ver en el libro de P. Salaberri Euskal deiturategia. Patronimia:

Narriate (Narriate testis, 972, Ubieto, 1976, 90, 105. or.). Ikus AV, 20. or.
Narriatez: Nunuso Narriatteç de Lohinaç (Elorrio, 1013, Hid. et al., 1988, 1). Donemiliagako dokumentazioan Alvaro Narriatez ageri da 1032an (Ubieto, 1976, 197, 198. or.).

Los dos nombres, el antropónimo y el topónimo, se pueden igualar con un pequeño cambio, quizás queriendo corregir una supuesta disimilación vocálica hubo un cambio ia > ea, es decir, Narriate > Narreate.

No hay comentarios:

Publicar un comentario