Hay un testimonio del antropónimo hipocorístico Txango en el libro Documentación Medieval del Archivo Municipal de Oiartzun. I. Libros de estimaciones fiscales de vecinos y bienes raíces (1499-1520), doc. 1, del año 1499, p. 73:
E Chango Andia e su muger Garaçicho, vn millarSegún parece, se trata de uno de los numerosos hipocorísticos del antropónimo Joan, con el añadido del sufijo -ko. El cambio de la sílaba inicial es igual al observado en el topónimo Txanetenea, creado a partir del hipocorístico Txanet(e). En el libro de P. Salaberri Izen ttipiak euskaraz se da información toponímica pero no antroponímica, pp. 119-120:
grande: I U grande
Txango, Xango (Txoan, Xoan): Chango. Del Vallek (1933: 180) Juanicot-en euskara beteko kidetzat hartzen du. Sunbillan Changonea eta Martinchango oikonimoak zeuden 1726an, Txángenià eta Txángobattà orain. Olondritzen Sangorena ageri da 1794an (Au.p., 42); ez dakit hondarreko honetan eskribauak Txango-ren aldaera zatekeen Xango-ren moduko zerbait ez ote zuen idatzi nahi izan.Resumiendo, Txan 'Joan' + -ko > Txango. Es bastante común que se cree un hipocorístico desde otro hipocorístico y este testimonio de Oiartzun puede ser uno de los testimonios más antiguos de Txango.
No hay comentarios:
Publicar un comentario