martes, 28 de abril de 2020

El topónimo Mantxote

Mantxote aparece en dos topónimos navarros, en Esparza de Salazar, v. Espartza Zaraitzu y en Sarries, v. Sartze. Como ambos comparten límite, posiblemente se trata de un solo topónimo, dividido en dos pueblos.
Tiene este topónimo varias variantes, pero desde el final del siglo XVII muestra en casi todas las ocasiones la misma forma y será esa, por tanto la que será analizada.
El topónimo estaría formado por un hipocorístico, *Mantxote, aunque no sea conocido en los textos examinados. Con todo, es de análisis sencillo, en la base estaría el antropónimo Mantxo y el sufijo sería -ote. Sobre Mantxo, esto escribió A. Irigoien en su libro Pertsona izenak euskaraz:
3.225. MANCHO (322) Mancho, (1366, PN-XIV, F.Sang., 475 orr.), Ochagauia-n; Garcia Mancho, (1330, PN-XIV, F.Est., 252 orr.), Peralta-n; la de Martin Mancho, (1330, PN-XIV, F.Est., 267 orr.), Lerin-en.
Bada MANSO ere: Manso, (1366, PN-XIV, F.Sang., 468 orr.), Linçoayn-en; Miguel Mansso, (1330, PN-XIV, F.Est., 245 orr.), Miranda-n.
X eta XI mendeetarako badira MANÇO, MANXO eta MANCIO, eta baita-ere MANZ eta MEIZ patronymikoak ere: Manço Oxoiz, (961, Leyre, f. 261); Manxo Içurra, (981, Leyre, f. 261); Mancio Manz de Uilela, (1090, Leyre, f. 35), Acenar Meiz (mezquino de Oronz), (1072, Leyre, f. 156). Ikus MAYNÇIA.
————————
322 Informazio gehiagorako ikus ene lan “Algunas consideraciones sobre onomástica personal vasca”, Euskera, XXII (1977), 561-623 orr., Mancho izenaren aldagarriez luze tratatzen baita.
Por medio de este topónimo, que ha durado hasta la actualidad, tenemos noticia del hipocorístico desconocido *Mantxote.

No hay comentarios:

Publicar un comentario